Een overwaardering van vruchtgebruik kan fiscaal leiden tot een voordeel van alle aard voor de blote eigenaar. Dat risico bestaat vooral bij gesplitste aankopen waarbij een vennootschap het vruchtgebruik verwerft en een natuurlijke persoon de blote eigendom.

Toch kan de fiscus niet zomaar besluiten tot overwaardering. De economische waarde van vruchtgebruik is geen exacte wetenschap. Verschillende methodes kunnen verdedigbaar zijn. De administratie moet concreet aantonen dat de gebruikte waardering niet overeenstemt met de economische realiteit en niet marktconform is.

Een loutere alternatieve berekening met een lagere uitkomst volstaat niet. De werkelijke bestemming en het concrete gebruik van het goed zijn doorslaggevend.