Verbeteringswerken door een vruchtgebruiker vormen niet automatisch een schenking aan de blote eigenaar. Zolang de vruchtgebruiker een eigen economisch belang heeft, een wettelijke verplichting nakomt of een vergoedingsrecht behoudt, is er doorgaans geen sprake van een zuivere bevoordeling.

Toch kan in bepaalde omstandigheden een indirecte schenking worden aangenomen. Dat risico ontstaat vooral wanneer de vruchtgebruiker omvangrijke werken financiert zonder wettelijke verplichting, zonder economisch voordeel voor zichzelf, zonder vergoedingsrecht en met een duidelijke waardevermeerdering voor de blote eigenaar.

De kernvraag blijft of de vruchtgebruiker zich vrijwillig heeft verarmd met de bedoeling de blote eigenaar te bevoordelen. In familiale verhoudingen, zeker wanneer de blote eigenaar ook erfgenaam is, verdient dit bijzondere aandacht. Een duidelijke voorafgaande regeling kan veel latere betwistingen vermijden.