Een vaste debetrentevoet, houdt dit in dat de inhoud van de renteafspraak vast en vooraf bepaald is voor de betrokken periode. De debetrentevoet kan dan niet worden aangepast op basis van externe, onzekere of fluctuerende factoren. De vastheid zit niet zozeer in het bestaan van één uniforme rente voor de hele looptijd, maar in het feit dat de toepasselijke rentevoeten volledig worden vastgelegd bij het sluiten van de overeenkomst.

Die vaste inhoud kan zich op twee manieren concretiseren. Ofwel wordt één enkele vaste debetrentevoet overeengekomen voor de volledige duur van het krediet. Ofwel worden meerdere vaste debetrentevoeten bepaald, elk geldig voor een vooraf afgebakende deelperiode. In dat laatste geval is de modaliteit nog steeds “vast” van aard, omdat voor elke periode het specifieke percentage vooraf contractueel is vastgelegd en niet afhankelijk is van toekomstige onzekerheden.

Wat deze modaliteit uitsluit, is dat binnen éénzelfde periode de toepasselijke rente zou variëren naargelang een externe parameter, zoals een referentierente of marktevolutie. Zodra de rente binnen een periode afhankelijk wordt gemaakt van een onzeker element, verlaat men de vaste modaliteit en begeeft men zich in het domein van de variabele rente, ongeacht de terminologie die contractueel wordt gebruikt.

Het staat partijen wel vrij om binnen één kredietovereenkomst verschillende modaliteiten te combineren, bijvoorbeeld een vaste debetrentevoet voor een eerste periode en een variabele debetrentevoet voor een daaropvolgende periode. In dat geval gaat het niet om één uniforme rentevorm, maar om een opeenvolging van onderscheiden modaliteiten, elk met hun eigen juridische kenmerken en toepassingsvoorwaarden.

De vaste debetrentevoet moet dus worden begrepen als een specifieke, bewust gekozen contractuele modaliteit binnen het consumentenkrediet, met een strikt afgebakende en onveranderlijke inhoud voor de betrokken periode, en niet als een vanzelfsprekend of algemeen toegepast uitgangspunt van het consumentenkrediet.