Deze bijdrage bevat de voornaamste bevindingen van het proefschrift van de auteur over «buitencontractueel kostenverhaal door de overheid». Met een rechtsvergelijkende analyse van het Belgische, Nederlandse, Franse en Amerikaanse recht verdedigt de auteur dat vorderingen tot kostenverhaal door de overheid soms ten onrechte op de artikelen 1382 en volgende van het oud BW worden gegrond. Deze bijdrage staat stil bij diverse grondslagen.

Regelmatig moet de overheid optreden vanwege een (grond)wettelijke plicht om de openbare orde te handhaven. Zo moet zij, bijvoorbeeld, reageren op een valse bommelding en moet zij milieuverontreiniging op het openbare domein inperken en herstellen.

De inzet van haar tijd en middelen kan gepaard gaan met een stevig kostenplaatje, dat in eerste instantie voor rekening van de belastingbetaler komt. Vaak volgt de misnoegde wens om de kosten van het overheidsoptreden te verhalen op de individuele burger die de (grond)wettelijke plicht heeft uitgelokt. De vraag rijst dan in welke mate de overheid zelf moet opdraaien voor de uitgaven die zij doet, zeker wanneer een burger al te onvoorzichtig is geweest of zelfs opzettelijk heeft gehandeld. Kan zij individuele burgers op hun verantwoordelijkheid wijzen? Is het mogelijk om de kosten op hen te verhalen? Of is zo’n kostenverhaal problematisch omdat de overheid een (grond)wettelijke plicht vervult en zo ‘slechts’ de taak uitoefent die de samenleving haar nu eenmaal heeft toebedeeld? Dit boek gaat in op die vragen. Met een stappenplan klaart het uit wanneer en op welke basis kostenverhaal mogelijk is.