In een bijdrage in het rechtskundig weekblad biedt Dr. Els Vyncke,  vooral een grondige en kritische bespreking van de bestaande rechtsleer over de erfrechtelijke verrekening van huwelijksvoordelen. Zij toont helder aan waarom de huidige wettelijke regeling te weinig richting geeft en waarom de doctrine daardoor uiteenlopende berekeningsmethodes heeft ontwikkeld.

De verdienste van de auteur ligt erin dat zij daar niet bij blijft stilstaan, maar een eigen methode voorstelt die eenvoudiger en praktischer wil zijn. Door te vertrekken van de effectieve verrijking van het eigen vermogen en alleen rekening te houden met de goederen die echtgenoten werkelijk voor herverdeling hebben aangeduid, probeert zij zowel de coherentie als de werkbaarheid te verhogen.

Voor de praktijk is dat een waardevolle insteek. De bijdrage maakt duidelijk dat een goede redactie van de huwelijksovereenkomst, een zorgvuldige vermogensdocumentatie en een scherp oog voor vooruitmaking en waarderingstijdstip doorslaggevend zijn. Juist op die punten kan veel latere discussie worden vermeden of minstens beter worden beheerst.