Een stroomstootwapen is niet enkel verboden wanneer het onmiddellijk werkt. Ook een defect stroomstootwapen of een toestel waarvoor bijvoorbeeld de lader ontbreekt, kan nog altijd een verboden wapen zijn.

Dat is belangrijk. Wie een dergelijk toestel in huis heeft, kan zich dus niet zonder meer verdedigen met het argument dat het toestel niet meer werkt, dat het lampje kapot is, dat de batterij leeg is of dat de oplader ontbreekt.

Beslissend is niet alleen of het toestel op dat ogenblik effectief een elektrische stroomstoot kan geven. Belangrijk is ook waarvoor het toestel ontworpen is. Is het draagbaar en is het ontworpen om door een elektrische stroomstoot personen weerloos te maken of pijn toe te brengen, dan valt het onder het verbod van de Wapenwet, behoudens de uitzonderingen voor medische of diergeneeskundige hulpmiddelen.

De wet verbiedt niet enkel het dragen van dergelijke wapens op straat. Ook het voorhanden hebben ervan is verboden. Dat betekent dat men het ook niet zomaar thuis mag bewaren, zelfs niet “voor bescherming” of “voor de zekerheid”.

Zie het hierna weergegeven cassatiearrest.

Uit dit arrest volgt dat de kwalificatie als verboden wapen niet afhankelijk is van de onmiddellijke bruikbaarheid van het toestel. Een stroomstootwapen blijft onder het verbod vallen wanneer het ontworpen is om elektrische stroomstoten toe te brengen, ook al is het defect of ontbreekt noodzakelijke randapparatuur.

De beslissing bevestigt ook dat de rechter niet verplicht is een bijkomende voorwaarde aan de wet toe te voegen, namelijk dat het verboden wapen op het ogenblik van de vaststelling volledig gebruiksklaar moet zijn.

Voor de praktijk betekent dit dat de verdediging voorzichtig moet zijn met het argument van defect of onbruikbaarheid. Dat argument kan feitelijk relevant lijken, maar neemt de strafbaarheid niet noodzakelijk weg.