Een huurder heeft tijdens de huur het recht om het gehuurde goed normaal te gebruiken en daarin zijn wooncomfort te organiseren. Dat gebruiksrecht is evenwel niet onbeperkt. Wanneer de huurder ingrepen uitvoert die het goed een sterk persoonlijk karakter geven en die bij het einde van de huur de normale wederverhuring bemoeilijken, kan dat aanleiding geven tot een vergoedingsplicht.

Dat geldt in het bijzonder voor afwerkingen die ver uitstijgen boven gewone bewoning. Het herschilderen van een woning is op zich niet noodzakelijk problematisch. Anders wordt het wanneer gekozen wordt voor uitgesproken, ongebruikelijke of zeer persoonlijke kleuren die niet aansluiten bij de oorspronkelijke toestand en die voor een volgende huurder of voor de verhuurder een bijkomende herstellast creëren. In dat geval kan worden verdedigd dat niet zozeer het schilderen zelf, maar wel het concrete resultaat aanleiding geeft tot schadevergoeding.

Daarbij moet ook rekening worden gehouden met de normale slijtage en de afschrijving van bestaande afwerkingen. Een verhuurder kan niet zonder meer alle kosten van een volledige nieuwe schilderbeurt op de huurder afwentelen wanneer de oorspronkelijke verflaag door het tijdsverloop al grotendeels haar waarde heeft verloren. De beoordeling moet dus genuanceerd gebeuren. Niet elke wijziging is verboden, maar een te ver doorgedreven personalisering van het gehuurde goed kan wel degelijk financieel doorwegen bij de eindafrekening.