Een uitbater van een wedkantoor heeft een convenant met de gemeente nodig om een vergunning van de Kansspelcommissie te krijgen. Zonder convenant is exploitatie niet mogelijk.

In deze zaak waarbij we hierna het vonnis in kortgeding weergeven had de stad Gent geweigerd om zo’n convenant te sluiten. Die weigering werd vernietigd door de Raad van State. De uitbater meende daarom dat de stad nu verplicht was om het convenant alsnog te sluiten.

De kortgedingrechter volgt dat niet. De vernietiging van de weigering betekent alleen dat de stad opnieuw moet beslissen. Zij moet dus een nieuwe beslissing nemen over de aanvraag. Maar zij blijft vrij om te beslissen of zij een convenant sluit, weigert, of slechts onder bepaalde voorwaarden wil sluiten.

Belangrijk onderscheid

De uitbater heeft geen recht op een convenant.

Hij heeft wel recht op een nieuwe beslissing.

De rechter kan de stad dus verplichten om te beslissen, maar niet om het convenant effectief te ondertekenen.

Gevolg in deze zaak

De stad Gent moet binnen één maand na betekening een nieuwe beslissing nemen.

Er wordt geen dwangsom opgelegd. Als de stad daarna nog altijd niet beslist, kan later wel opnieuw een dwangsom worden gevraagd.

Praktische les

Een vernietiging door de Raad van State is niet altijd een volledige overwinning. Zij haalt de oude beslissing weg, maar geeft niet automatisch de gevraagde vergunning, erkenning of overeenkomst.

Bij een kansspelinrichting betekent dit concreet:

zonder convenant geen vergunning;

maar de gemeente beslist vrij of zij een convenant wil sluiten;

na vernietiging van een weigering moet de gemeente opnieuw beslissen;

de rechter kan die beslissing afdwingen, maar niet de inhoud ervan bepalen.