- Details
- Categorie: Rechtspraak
- By Redactieteam-elfri.be
- Hits: 4
Ziekenhuisfacturen, verjaring en beweerde medische fout: geen automatische opschorting van betaling
Een ziekenhuisfactuur verjaart volgens een korte termijn die begint te lopen vanaf de maand na de geleverde prestaties. Die verjaring kan worden gestuit door bijvoorbeeld een afbetalingsregeling of dagvaarding, waardoor een nieuwe termijn begint te lopen.
Een patiënt kan de betaling van ziekenhuisfacturen niet zomaar opschorten omdat hij meent dat er een medische fout is gebeurd. Dat kan alleen wanneer hij tegenover het ziekenhuis een zekere en opeisbare schuldvordering heeft. Bij ziekenhuisopnames moet bovendien worden nagegaan of er één all-in overeenkomst met het ziekenhuis bestaat, dan wel twee afzonderlijke overeenkomsten: één met het ziekenhuis en één met de gekozen arts.
Wanneer de patiënt zelf zijn arts heeft gekozen, betreft een eventuele medische fout in de eerste plaats de behandelingsovereenkomst met die arts. Die fout kan niet automatisch aan het ziekenhuis worden tegengeworpen om de ziekenhuisfacturen onbetaald te laten.
Het ziekenhuis kan wel aansprakelijk zijn voor eigen tekortkomingen, bijvoorbeeld inzake organisatie, begeleidende zorg of toezicht op patiëntenrechten, maar die aansprakelijkheid moet worden aangetoond. Een louter beweerde medische fout volstaat niet.
Zolang de fout niet vaststaat en er geen zekere schuldvordering tegenover het ziekenhuis bestaat, blijft de ziekenhuisfactuur in beginsel betaalbaar.
Samenvatting van de casus in de hierna weergegeven rechtspraak
Een ziekenhuis vorderde betaling van meerdere ziekenhuisfacturen. De eerste factuur dateerde van 30 november 2017; de latere facturen van 31 maart 2018. De patiënt betwistte de betaling en voerde onder meer aan dat de vordering verjaard was. Daarnaast weigerde hij de facturen te betalen omdat hij stelde dat de behandelende artsen fouten hadden gemaakt bij de medische ingreep, waardoor hij ernstige schade zou hebben geleden.
De vrederechter onderzocht eerst de verjaring. De patiënt had op 23 januari 2018 een afbetalingsovereenkomst ondertekend voor een bedrag van 918,25 euro. Die overeenkomst werd beschouwd als een schulderkenning en dus als een daad van stuiting. Daardoor begon een nieuwe verjaringstermijn van twee jaar te lopen. De dagvaarding van 8 januari 2020 werd betekend vóór het verstrijken van die nieuwe termijn. De vordering was dus niet verjaard.
Vervolgens onderzocht de vrederechter of de patiënt de ziekenhuisfacturen mocht opschorten wegens de beweerde medische fout. De patiënt stelde dat er één all-in overeenkomst met het ziekenhuis bestond. Het ziekenhuis voerde aan dat er twee onderscheiden overeenkomsten waren: een ziekenhuisovereenkomst met het ziekenhuis en afzonderlijke behandelingsovereenkomsten met de artsen.
De vrederechter oordeelde dat de patiënt zijn behandelende artsen zelf had gekozen. Er was dus geen all-in overeenkomst met het ziekenhuis voor de eigenlijke medische behandeling. De beweerde medische fout van de artsen kon niet zomaar aan het ziekenhuis worden tegengeworpen als reden om de ziekenhuisfacturen niet te betalen.
Hoewel het ziekenhuis onder bepaalde voorwaarden aansprakelijk kan zijn wanneer het onvoldoende toezicht houdt op de naleving van patiëntenrechten, stond de beweerde fout van de artsen nog niet vast. De patiënt had dus geen zekere en opeisbare schuldvordering tegenover het ziekenhuis. De exceptie van niet-uitvoering kon daarom niet worden ingeroepen. De vordering tot betaling van de ziekenhuisfacturen werd toegekend.
Wat leest u verder in dit artikel?
U leest in het artikel vooreerst het besproken vonnis en verder een FAQ met verdere vragen zoals:
- Wanneer begint de verjaring van een ziekenhuisfactuur te lopen?
- Hoe lang bedraagt de verjaringstermijn voor ziekenhuisfacturen?
- Kan een ziekenhuisfactuur toch nog opeisbaar zijn wanneer ze oud lijkt?
- Is een afbetalingsregeling een schulderkenning?
- Wat betekent stuiting van de verjaring?
- Kan een patiënt weigeren een ziekenhuisfactuur te betalen omdat hij meent slachtoffer te zijn van een medische fout?
- Wanneer kan de exceptie van niet-uitvoering worden ingeroepen?
- Maakt het uit of de patiënt zelf zijn arts gekozen heeft?
- Wat is een all-in overeenkomst met het ziekenhuis?
- Kan het ziekenhuis toch aansprakelijk zijn voor fouten of tekortkomingen?
- Volstaat een beweerde medische fout om de ziekenhuisfacturen niet te betalen?
Deze FAQ beantwoordt de belangrijkste vragen over de invordering van ziekenhuisfacturen, de korte verjaringstermijn voor medische prestaties, de gevolgen van een schulderkenning en de beperkte mogelijkheid om betaling op te schorten wegens een beweerde medische fout. Daarbij komt ook het onderscheid aan bod tussen de overeenkomst met het ziekenhuis en de afzonderlijke behandelingsovereenkomst met de gekozen arts. Het besproken vonnis maakt duidelijk dat een loutere betwisting of een nog niet bewezen medische fout niet volstaat om ziekenhuisfacturen onbetaald te laten.
LINKS
Dit is een voorbeeld van tekst die Elfri zelf beheert :)
Dit is WYSIWYG met uitgebreide mogelijkheden om de teks te formateren
RECHTS
Dit is een voorbeeld van tekst die Elfri zelf beheert :)
Dit is WYSIWYG met uitgebreide mogelijkheden om de teks te formateren
