De regeling inzake bewind over de persoon en vaccinatie berust op enkele heldere uitgangspunten. De beschermde persoon blijft zelf titularis van zijn patiëntenrechten en oefent die rechten zelf uit zolang hij daartoe wilsbekwaam is. Alleen wanneer dat niet het geval is, kan een vertegenwoordiger optreden. Voor de bewindvoerder over de persoon geldt daarbij dat hij enkel kan handelen indien de vrederechter hem uitdrukkelijk bevoegd heeft verklaard om de rechten van de patiënt uit te oefenen.

De beoordeling van de vraag of de beschermde persoon al dan niet zelf kan beslissen, behoort niet toe aan de vrederechter maar aan de behandelende arts. Is de bewindvoerder bevoegd en is vertegenwoordiging noodzakelijk, dan strekt die bevoegdheid zich ook uit tot beslissingen over vaccinatie. Een weigering van toestemming ligt daarbij niet voor de hand, tenzij er concrete medische tegenindicaties bestaan.