Discussies over kosten en lasten behoren tot de meest voorkomende twistpunten bij het einde van de huur. Toch volstaat het niet dat een huurder achteraf in algemene bewoordingen verklaart dat een afrekening hem overdreven of onduidelijk voorkomt. Wie een afrekening wil betwisten, moet dat op een concrete en nauwkeurige manier doen.

Dat uitgangspunt hangt samen met de elementaire rechtszekerheid in de contractuele verhouding tussen verhuurder en huurder. Wanneer afrekeningen eerder zijn meegedeeld en de verschuldigde saldi zonder voorbehoud werden betaald, wordt het moeilijk om die nadien nog opnieuw ter discussie te stellen zonder specifieke kritiek. Een louter vermoeden dat het verbruik laag moet zijn geweest, of een algemene twijfel over de verdeelsleutel, is daarvoor niet voldoende.

Ook voor de laatste afrekening geldt dat de betwisting inhoudelijk onderbouwd moet zijn. De huurder moet kunnen aanduiden welke bedragen volgens hem onjuist zijn en waarom. Gebeurt dat niet, dan zal de rechter geneigd zijn de afrekening te aanvaarden. In de praktijk betekent dit dat een huurder best tijdig reageert, de nodige stukken opvraagt en zijn opmerkingen precies formuleert. Een algemene contestatie zonder concrete onderbouw is meestal onvoldoende om een afrekening onderuit te halen.