Het vermoeden van instemming houdt in dat, tegenover derden te goeder trouw, elke ouder geacht wordt te handelen met instemming van de andere ouder wanneer hij of zij alleen een handeling stelt die verband houdt met het ouderlijk gezag.

Dit vermoeden beschermt derden die te goeder trouw handelen. Een school moet in normale omstandigheden kunnen vertrouwen op de schijn dat een ouder die een kind inschrijft of schoolformaliteiten vervult, handelt binnen het kader van het ouderlijk gezag.

Het vermoeden kan echter zijn grenzen kennen wanneer de derde weet of behoort te weten dat het ouderlijk gezag niet gezamenlijk wordt uitgeoefend, of wanneer de school kennis heeft van een vonnis waaruit blijkt dat één ouder exclusief bevoegd is.

In de besproken beslissing werd geoordeeld dat de school als derde te goeder trouw kon worden beschouwd. Er was geen bewijs dat de school op de hoogte was van de bijzondere gezinstoestand of van het vonnis waarbij het ouderlijk gezag exclusief aan één ouder werd toegekend.

Het feit dat één ouder zelf geen facturen ontving, volstond niet om het vermoeden van instemming te doorbreken. De school was niet verplicht om de schoolrekeningen op te splitsen of telkens afzonderlijke facturen naar beide ouders te sturen.