De wet van 25 augustus 1885 op de koopvernietigende gebreken bij verkoop of ruiling van huisdieren heeft bijgevolg de vrijwaring waartoe de verkoper op grond van artikel 1641 en volgende Burgerlijk Wetboek gehouden is, beperkt tot enkel die ziekten en gebreken door de regering aangeduid en enkel die ziekten en gebreken aan dieren vermeld in de wet van 25 augustus 1885 kunnen aanleiding geven tot de rechtsvordering van artikel 1641 en volgende Burgerlijk Wetboek (vergelijk. . Vranken, koop en ruil van dieren, APR 1979 nummers 22 en 34).

De wet van 25 augustus 1885 heeft met andere woorden het toepassingsveld van artikel 1641 beperkt ingeval van een verkoop/ruiling van huisdieren (zoals paarden, ezels en dergelijke meer), maar niet vervangen of uitgesloten.

De wet van 25 augustus 1885 is bijgevolg een Lex specialis ten overstaan van de gemeenrechtelijke vrijwaring -van artikel 1641 en volgende Burgerlijk Wetboek bij verkoop of ruiling van huisdieren.

Het verschil met de wet op de consumenten koop bestaat er in dat, waar de wet van 25 augustus 1885 de gemeenrechtelijke regeling van artikel 1641 en volgende Burgerlijk Wetboek overeind laat (doch enkel het toepassingsveld beperkt), de wet op de consumenten koop op de gemeenrechtelijke vrijwaringstreling van artikel 1641 en volgende Burgerlijk Wetboek uitsluit en vervangt door een specifieke regeling – opgenomen in het Burgerlijk Wetboek onder een nieuwe afdeling vier, bevattende de artikelen 1649 bis tot en met 1649 octies – althans voor de verborgen gebreken die zich manifesteren binnen de termijn van twee jaar na de levering, waarna de gemeenrechtelijke vrijwaring opnieuw in werking treedt.

Samenvatting van de casus

Een consument kocht bij een professionele dierenhandelaar een Chihuahua-puppy voor 900 euro. Bij de verkoop werd een garantiecertificaat gebruikt en werd ook het paspoort van de hond meegegeven. Kort na de aankoop bleek dat het hondje gezondheidsproblemen had. De koper raadpleegde dierenartsen en liet onderzoeken uitvoeren. Daaruit bleek onder meer de aanwezigheid van de Giardia-parasiet. Later werd ook patella luxatie vastgesteld, een knieaandoening die het normaal stappen bemoeilijkt.

De koper stelde de verkoper in gebreke en vorderde uiteindelijk een prijsvermindering, terugbetaling van dierenartskosten en morele schadevergoeding. De verkoper verweerde zich onder meer met het garantiecertificaat en stelde dat de wettelijke regels inzake consumentenkoop niet van toepassing zouden zijn, of minstens dat de aandoeningen daarbuiten vielen.

De vrederechter volgde dat verweer niet. Een garantiecertificaat kan de wettelijke rechten van de consument niet uitsluiten. De rechter oordeelde dat zowel de Giardia-besmetting als de patella luxatie een gebrek aan overeenstemming uitmaakten. De aandoeningen waren voldoende bewezen en werden geacht reeds bij de levering aanwezig te zijn, minstens in de kiem.

De medische kosten die nodig waren om het dier te genezen, werden beschouwd als kosten van herstel. De rechter kende de terugbetaling toe van de bewezen kosten die verband hielden met de Giardia-besmetting en de patella luxatie. Een bijkomende prijsvermindering werd afgewezen omdat niet bewezen was dat het hondje na de behandeling nog een blijvende minderwaarde had. Er werd wel een beperkte morele schadevergoeding toegekend.

Wat leest u verder in dit artikel

Wie een zieke puppy of een ander huisdier koopt bij een professionele verkoper, zit vaak met praktische vragen. Geldt de wettelijke garantie ook voor dieren? Wat als de verkoper verwijst naar een beperkt garantiecertificaat? Moet de koper het dier laten vervangen of mag hij dierenartskosten terugvragen? Wat als de ziekte volgens de verkoper vaak voorkomt bij dat ras? En kan er naast de medische kosten ook nog een prijsvermindering of morele schadevergoeding worden gevraagd?

De onderstaande bijdrage beantwoordt deze vragen in eenvoudige taal, met integrale weergave van het besproken vonnis .