Het ouderlijk gezag is geen louter recht van de ouders, maar een opdracht in het belang van het minderjarige kind. Ouders krijgen bevoegdheden om het kind te beschermen, te vertegenwoordigen en beslissingen te nemen die nodig zijn voor zijn welzijn en ontwikkeling.

Wanneer ouders die bevoegdheden niet uitoefenen, kan het kind in de praktijk geblokkeerd raken. Dat gebeurt bijvoorbeeld wanneer een geplaatste minderjarige administratieve stappen moet zetten, maar de ouders niet meewerken of niets ondernemen.

Een belangenconflict tussen ouder en kind hoeft niet alleen te bestaan uit een actieve tegenstelling. Ook passiviteit kan een belangenconflict vormen. Ouders die nalaten het belang van hun kind te behartigen, handelen immers in strijd met de functie van het ouderlijk gezag.

In zo’n geval kan de vrederechter een voogd ad hoc aanstellen. Die neemt niet het volledige ouderlijk gezag over, maar vertegenwoordigt het kind voor de concrete handeling of procedure waarvoor de ouders tekortschieten.

Deze oplossing beschermt de minderjarige tegen de gevolgen van ouderlijke onverschilligheid, weigering of afwezigheid. Het belang van het kind blijft de centrale toetssteen. Wanneer het stilzitten van de ouders ertoe leidt dat noodzakelijke stappen niet kunnen worden gezet, kan dit worden beschouwd als een belangenconflict dat de aanstelling van een voogd ad hoc rechtvaardigt.