Afstand van geding is de handeling waarbij een partij afziet van de verdere behandeling van een lopende procedure. Dit betekent niet noodzakelijk dat zij afstand doet van haar materieel recht, maar wel dat zij de bestaande procedure niet verderzet. De zaak dooft dan uit als procesverhouding, zodat zij niet meer kan worden “gereactiveerd” alsof er nooit afstand was gedaan.

Afstand van geding kan uitdrukkelijk gebeuren door een akte die door de partij of haar bijzonder gemachtigde wordt ondertekend. Zij kan ook stilzwijgend worden afgeleid uit precieze en overeenstemmende daden of feiten die de zekere bedoeling aantonen om de instantie of de vordering te verlaten. In deze zaak zag de vrederechter in het proces-verbaal van de algemene vergadering precies zo’n duidelijke en zekere wilsuiting.

De rechter beschouwde in de hierna weergegeven casus de afstand niet louter als een technische proceshandeling, maar te dezen als een akkoord tussen partijen dat moet worden gerespecteerd. Wanneer partijen in een proces-verbaal bevestigen dat zij, gelet op een onderling akkoord, afstand doen van de lopende procedure, kunnen zij nadien niet zomaar terugkomen op die proceshouding. Anders zou afbreuk worden gedaan aan de verbindende kracht van overeenkomsten en aan het vertrouwen dat partijen in een schriftelijk vastgelegd akkoord mogen stellen.

Het opnieuw activeren van een procedure waarvan een partij zich uitdrukkelijk had verbonden afstand te doen, kan zelfs als misbruik beschouwd met mogelijke schadevergoeding tot gevoolg.

Wanneer partijen onderhandelen over een akkoord tijdens een lopende procedure, moet zeer precies worden omschreven of zij enkel bepaalde vorderingen laten vallen, dan wel volledig afstand doen van het geding. Ook moet duidelijk worden bepaald of zij afstand doen van de procedure alleen, dan wel van het onderliggende recht zelf. Wie enkel de procedure wil stopzetten zonder afstand te doen van zijn materiële aanspraken, moet dit uitdrukkelijk laten opnemen.

Omgekeerd moet een partij die zich op een afstand van geding wil beroepen, nagaan of er een duidelijke akte of duidelijke gedragingen bestaan waaruit de wil tot afstand blijkt. Een proces-verbaal van een algemene vergadering, een dading, een briefwisseling tussen advocaten of een schriftelijk akkoord kan in dat verband doorslaggevend zijn.

De kernregel is dan ook dat afstand van geding niet noodzakelijk afhankelijk is van één bepaalde formaliteit op het ogenblik zelf waarop het akkoord wordt bereikt. Wanneer uit een nauwkeurige akte of uit ondubbelzinnige feiten blijkt dat de partijen de procedure wilden beëindigen, kan die afstand bindend zijn. Een latere poging om dezelfde procedure opnieuw te gebruiken voor nieuwe vorderingen kan niet alleen onontvankelijk zijn, maar zelfs aanleiding geven tot een schadevergoeding wegens procesmisbruik.