Wanneer iemand schade lijdt door een ongeval of een andere fout, krijgt die persoon vaak niet meteen een volledige schadevergoeding. Tussen het schadegeval en de uiteindelijke betaling kan veel tijd verstrijken. Precies dat tijdsverloop zorgt op zichzelf voor bijkomende schade. Het Hof van Cassatie heeft verduidelijkt hoe daarmee moet worden omgegaan.

Waarom er meer schade kan ontstaan door tijdsverloop

Wie lang moet wachten op een schadevergoeding, lijdt niet alleen de oorspronkelijke schade. Er ontstaat ook bijkomende schade doordat het slachtoffer dat geld intussen niet kan gebruiken. Men kan het niet uitgeven, niet beleggen en er geen kosten mee opvangen. Dat noemt men renteschade.

Daar komt nog iets bij. Geld verliest in de loop van de tijd aan waarde. Door prijsstijgingen en inflatie kan men met hetzelfde bedrag later minder kopen dan vroeger. Ook dat nadeel moet worden meegenomen wanneer men een schadevergoeding vastlegt.

Wat vergoedende interest precies doet

Het Hof van Cassatie zegt dat vergoedende interest deel uitmaakt van de schadevergoeding zelf. Het gaat dus niet om een straf of een bijkomstigheid, maar om een middel om de benadeelde volledig te vergoeden.

Die vergoedende interest dient om de extra schade te herstellen die ontstaat doordat de betaling van de vergoeding op zich laat wachten. Volgens het Hof omvat die bijkomende schade twee elementen: de renteschade en de schade door muntontwaarding.

Met andere woorden: wie op zijn schadevergoeding moet wachten, verliest niet alleen het gebruik van dat geld, maar ondervindt ook dat de koopkracht van dat geld intussen daalt. Beide nadelen hangen samen met het verstrijken van de tijd.

Actualisatie of interest

De rechter kan op verschillende manieren rekening houden met dat tijdsverloop. Een mogelijkheid is dat hij het schadebedrag actualiseert tot op de dag van de uitspraak. In dat geval wordt het bedrag als het ware aangepast aan de waarde op dat moment.

Maar als de rechter dat niet doet, dan moet hij volgens het Hof vergoedende interest toekennen die niet alleen de renteschade dekt, maar ook de schade door muntontwaarding.

Daarmee maakt het Hof duidelijk dat vergoedende interest niet beperkt is tot het louter vergoeden van gemiste rente. Ook het waardeverlies van geld door inflatie kan eronder vallen, wanneer de schadevergoeding niet eerst geactualiseerd wordt.

Een einde aan de onduidelijkheid

Over deze vraag bestond al langer discussie. Sommigen vonden dat muntontwaarding een apart correctiemechanisme was en niet via vergoedende interest mocht worden opgevangen. Anderen meenden dat dit wel kon.

Het Hof van Cassatie kiest nu duidelijk voor die tweede visie. Het stelt uitdrukkelijk dat de schade door vertraging in de schadeloosstelling zowel de renteschade als de schade door muntontwaarding omvat. Wanneer geen actualisatie gebeurt op de datum van de uitspraak, moet de rechter dus met beide rekening houden via de vergoedende interest.

Waarom dit belangrijk is

Dit arrest is belangrijk omdat het bevestigt dat een schadevergoeding werkelijk volledig moet zijn. Een slachtoffer mag niet benadeeld worden doordat een procedure lang duurt. Als de vergoeding pas jaren later wordt toegekend, moet het recht ervoor zorgen dat ook dat tijdsverlies correct wordt vergoed.

De uitspraak geeft bovendien een duidelijke regel aan de feitenrechter. Ofwel actualiseert de rechter het schadebedrag tot op de dag van de uitspraak, ofwel moet hij vergoedende interest toekennen die zowel de gemiste opbrengst als de muntontwaarding opvangt.

Besluit

Het Hof van Cassatie bevestigt dat vergoedende interest ruimer is dan enkel een vergoeding voor gemiste rente. Zij dient ook om het waardeverlies van geld door inflatie op te vangen, voor zover de rechter de schadevergoeding niet actualiseert tot op de datum van zijn uitspraak.

Dat versterkt het beginsel van volledige schadeloosstelling. Wie schade lijdt, moet niet alleen vergoed worden voor de oorspronkelijke schade, maar ook voor het nadeel dat ontstaat doordat de vergoeding te laat komt.